BarCamp Bangkok # 2

พอดีได้มีโอกาสไปร่วมงาน Barcamp Bangkok #2 ที่จัดขึ้นที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 30 - 31 สิงหาคม 2551 โดยมีผู้ร่วมงานประมาณ 400 คน ผมเองไปได้แค่วันที่ 30 สิงหาคมซึ่งเป็นวันเสาร์เท่านั้น ถือว่าน่าประทับใจมาก ได้ความรู้ดีๆ มามากมาย อดไม่ได้ที่จะมาเล่าบรรยากาศงานให้ดูกัน

p

เดินเข้าไปที่จุฬา คิดว่าคงต้องเดินหลงแน่ๆ เพราะไม่ได้เข้าไปนานแล้ว แต่ผู้จัดงานก็เหมือนรู้ มีป้ายบอกทางเป็นระยะๆ สามารถพาผมไปจนถึงที่หมายได้โดยไม่ต้องไปถามทางจากใคร



ไปถึงก็ลงทะเบียนกันก่อน ในงานมีสัญญาณ WiFi ให้ใช้ด้วย เยี่ยมจริงๆ



งานนี้คงจัดไม่ได้ใหญ่โตขนาดนี้หากขาดสปอนเซอร์



ไปถึงตอนประมาณ 10.00 น. หลายๆ คนก็เริ่มแปะหัวข้อที่ต้องการจะพูดแล้ว มีเพึยบๆ เลย



คนที่สนใจอยากฟังเรื่องอะไรก็ไปโหวต หัวข้อไหนถูกโหวตเยอะ ก็มีโอกาสที่จะได้รับการคัดเลือก



หัวข้อที่ถูกคัดเลือก ก็จะถูกนำมาแปะในตารางเวลา ในเวลาเดียวกันก็มีหลายหัวข้อให้เลือกไปฟัง มีแยกเป้นห้องหลายๆ ห้อง



หัวข้อที่มีคนฟังเยอะ ก็ได้ห้องใหญ่ แต่ทุกห้องจะมีอุปกรณ์พร้อม ไม่ว่าจะเป็นไมโครโฟนหรือเครื่องฉายโปรเจคเตอร์



ถึงตอนเที่ยงก็ไม่ต้องไปเดินหาของกินที่ไหน เพราะในงานมีแจกข้าวแจกน้ำให้กินให้ดื่มกันจุใจ สปอนเซอร์เขาดีจริงๆ



รับข้าวรับน้ำมาแล้วก็ขาที่นั่งกินกันตามอัธยาศัย บรรยากาศร่มรื่น ไม่ร้อนนัก



เจอเส้นใหญ่ผัดซีอิ้วไปกล่องนึง อิ่มจนพุงพานไปเลย



พอตอนบ่ายก็มีหัวข้อให้ฟังอีกมากมาย กว่าจะจบก็ประมาณ 18.00 น. เสียดายที่วันนั้นมีธุระ เลยต้องกลับก่อนตอน 16.30 น. เห็นว่ามีงานปาร์ตี้กันตอนค่ำด้วย เมาแอ๋กันไปหลายคน



ต้องขอขอบคุณเหล่าสปอนเซอร์ทั้งหลายที่ช่วยทำให้งานนี้จัดได้อย่างสมบูรณ์แบบ หากมีจัดคราวหน้าอีก รับรองไม่พลาดแน่ๆ



ก่อนจากกัน ขอประชาสัมพันธ์งานคล้ายๆ กันนี้อีกงาน คืองาน Wordcamp งานสำหรับผู้ใช้ Wordpress โดยเฉพาะ หากสนใจเข้าร่วม เข้าไปอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมกันได้ที่ http://wordcamp.kapook.com/

เพ้อเจ้ออันลิมิเต็ด

รูปงานวันหมั้นของเรา







แฟนเก่าก็คลั่่งไคล้ผมซะเหลือเกิน







นี่ก็อีกคน จะรักอะไรกันขนาดนั้น เบื่อจริงๆ เกิดเป็นคนหล่อ ....







เคยโดนให้มือปืนมาสั่งเก็บด้วยนะ







โดนเล็งเตรียมยิงแล้วด้วย







แต่ก็รอดมาได้ เป็นข่าวหน้าหนึ่งอยู่หลายวัน







ไหนๆ ก็ดังแล้ว เลยตัดสินใจสมัครเป็นผู้ว่า กทม. ซะเลย ป้ายหาเสียงเบ้อเริ่ม







กลัวไม่ได้ ต้องอัดโปสเตอร์เยอะๆ







คนมาเชียร์กันเพียบๆ







กลายเป็นบุคคลแห่งปี ได้ลงปกนิตยสารหลายฉบับ







เรื่อง
ยังไม่ทันจะจบ แต่สะดุ้งตื่นซะก่อน ไม่เห็นมีรูปเราเต็มบ้านเต็มเมืองเลย
งั้นไปแถวสะพานพุทธ ให้เขาวาดรูปเขียนฝาบ้านตัวเองก็ยังดี







ให้เสียงภาษาไทยโดย พันธมิตร ประชาชนเพื่อ.....

กำกับการแสดงโดย ฉี่เลอะ

Image Rendering by photofunia.com

ขอได้รับความขอบคุณจาก บริษัท เพ้อเจ้อไร้ขีด จำกัด 5555

บ้าไปแล้ว ตรู..... -_-"

My Cyborg Name

Get Your Cyborg Name

โหดจริงๆ เลยแฮะ :-D

ภาพหลุดของ Asus Eee PC 401/301/201/101

เง้อ.... เวลาพก ต้องพกแว่นขยายไว้ส่องดูหน้าจอ แล้วก็ไม่จิ้มฟันเอาไว้จิ้มคีย์บอร์ด

ทำไปได้.....

หมื่นตาหรือจะหาญกล้าสู้ไร้ตาได้

ได้รับฟอร์เวิร์ดเมล์มา น่าสนใจดี เอามาฝากให้อ่านดู

ไม่อยากใส่เสื้อเหลืองเพราะพันธมิตร

ปกติแล้วทุกวันจันทร์ คนไทยแทบทุกคนจะใส่เสื้อเหลืองเพื่อรำลึกถึงพระปรีชาสามารถขององค์สมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว หรือที่ทุกคนเรียกจนติดปากว่า "ในหลวง" ผมเองไม่ได้ใส่เสื้อเหลืองวันจันทร์มานานพอสมควร สาเหตุแรกคือการเสด็จสู่สวรรคาลัยของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ หรือพระพี่นาง ช่วงนั้นจึงใส่ชุดดำแทน และหลังจากไม่ได้ใส่ชุดดำแล้ว ก็ไม่รู้ว่าควรจะใส่เสื้อเหลืองเลยหรือไม่ เลยทอดระยะเวลาไปสักพัก

เมื่อวานซึ่งเป็นวันจันทร์ที่ 9 มิถุนายน 2551 จู่ๆ ก็นึกอยากใส่เสื้อเหลืองขึ้นมา แต่แล้วก็พลันมีอาการหยิบเสื้อออกจากไม่แขวนแล้วใส่กลับไม้แขวน แขวนไว้ในตู้เหมือนเดิม เนื่องจากนึกถึงคนบางกลุ่มที่แอบอ้างเอาความจงรักภักดี พยายามประกาศให้ทุกคนที่ร่วมไปชุมนุมกันที่สะพานมัฆวานรังสรรค์ใส่เสื้อ เหลืองแสดงพลังกันทุกคน นั่นทำให้ผมเอือมระอา ไม่กล้าหยิบเสื้อเหลืองมาใส่ กลัวจะกลายเป็นพวกเขาไปไม่รู้ตัว

อยากให้กลุ่มที่เรียกตัวเองว่า พันธมิตรอะไรก็แล้วแต่ หยุดสร้างเงื่อนไขแบบมัดมือชกให้กับประชาชน ตัวเองอยากจะทำอะไรก็ทำไป ขอเพียงอย่าสร้างความเดือดร้อนให้ผู้อื่น เงื่อนไขสำหรับการชุมนุม ตอนนี้ก็ถือว่าได้รับชัยชนะแล้ว กลับไปประกาศชัยชนะอย่างสง่างามเถอะ ดีกว่าทอดเวลาออกไป ให้ประชาชนก่นด่าทุกวันๆ แบบนี้ เดี๋ยวแทนที่จะกลับไปประกาศชัยชนะ แต่ต้องกลับไปเลียแผลแทน

ปล. อยากรู้จริงๆ พวกที่ไปชุมนุมกันทุกคน แกนนำกลุ่มพันธมิตรเขารับรองหรือเปล่าว่า เขาพร้อมรับผิดชอบชีวิตแทนพวกท่านหากมีการนองเลือดขึ้น แล้วที่ยังนั่งชุมนุมกันอยู่นี่ รู้ไหมว่าไปชุมนุมกันไปเพื่ออะไร

คนไทยกับมารยาทแย่ๆ ในสังคมที่กลายเป็นเรื่องธรรมดา

วันนี้พาลูกๆ มาอ่านหนังสือที่ TK Park ห้องสมุึดคนชั้นกลางใจกลางกรุงเทพฯ ทำให้รู้สึกสะท้อนใจปนกับความละอายในความเป็นไทยของตนเอง เนื่องจากเห็นอะไรที่ขัดหูขัดตา แถมคนที่ทำให้ขัดหูขัดตาไม่ใช่คนไร้การศึกษาเลย แต่กลับเป็นนักเรียน นักศึกษา รวมทั้งนักธุรกิจที่ต่างมีกาีรศึกษาดีๆ ระดับมหาวิทยาลัย

สิงที่ทำให้ขัดหูขัดตาของผมอาจดูเป็นเรื่องธรรมดาๆ ของหลายๆ คน นั่นก็คือ มารยาทการใช้สถานที่ต่างๆ ซึ่งในที่นี้ผมหมายถึงห้องสมุด หากใครเคยไปอ่านหนังสือที่ TK Park จะเห็นว่าเขาแบ้งสัดส่วนห้องต่างๆ ไว้ดีมาก มีทั้งห้องเด็กเ็ล็ก ห้องสมุดทางดนตรี ห้องสัมมนา ลานกิจกรรม และส้่วนของที่ทานอาหารว่่างและเครื่องดื่ม ใครที่อ่านหนังสือมากๆ แล้วรู้สึกกระหายหรือหิว ก็สามารถเดินไปใช้บริการได้

ส่วนบริการอาหารว่างและเครื่องดื่มนี้จะุถูกกั้นเป็นสัดส่วน แม้ไม่ได้กั้นเป็นห้องออกมาต่างหาก แต่ก็มีแผงกระจกกั้นระดับเอว เรียกว่า ให้กรรมการหรือชาวบ้านมาเห็น ก็ต้องรู้ว่า มันเป็นสัดส่วนต่างหากแน่นอน

และที่ทำให้ผมหงุดหงิดมาก็คือ ภายในส่วนบริการอาหารว่างและเครื่องดื่มนี้ จะมีโต๊ะไว้ให้บริการด้วย ซึ่งแน่นอนต้องเอาไว้ทานอาหารหรือเครื่องดื่ม แต่สิ่งที่ผมเห็นกลับเป็นผู้คนมากมาย ทั้งระดับคนทำงานและนักเรียน นักศึกษา ต่างเอาหนังสือเข้าไปอ่านกันหน้าตาเฉย โดยที่บนโต๊ะไม่ได้มีอาหารหรือเครื่องดื่มตั้งอยู่เลย ทั้งๆ ที่ด้่านนอกก็ัยังมีโต๊ะและเก้าอี้เหลืออยู่มากมาย คือเข้าไปอ่่านหนังสืออย่างเดียวล้วนๆ ไปใ้ช้โต๊ะ ใช้เก้าอี้ของคนที่ควรใช้สำหรับทานอาหารและเครื่องดื่ม โดยเขาเหล่านั้น ไม่ส่ามารุถนำอาหารหรือเครื่องดื่มออกมากินหรือดื่มในส่วนที่เป็นห้องสมุึดได้ แบบว่าเรียกว่าอะไรดี เห็นแก่ตัว ? มักง่าย ? หรือจะเีรียกว่า มารยาททรามดี ? หากมีแค่เพียง 1-2 โต๊ะก็พอทำเนา แต่นี่เกือบทุกโต๊ะมีสภาพเดียวกันหมดเลย กลายเป็นเรื่องธรรมดาไปได้อย่างไร

เพิ่งจะหงุดหงิดกับคนเข้าไปอ่านหนังสือในส่วนที่ไม่ีควรเข้่าไปอ่านยังไม่พอ มองไปมองมา เห็นผู้ชายคนหนึ่ง อายุน่าจะยังอยู่ในวัยศึกษา เอาแก้วน้ำมาวางไว้ที่โต๊ะเล็กๆ ข้างตัวในส่วนที่เป็นห้องสมุด ในใจก็คิดว่า หนุ่มคนนี้ก็แย่ไม่แพ้กันเลย แต้่คิดอีกที หรือเขาซื้อน้ำเสร็จแล้ว ไท้่ส่่ามารถหาทั่นั่งข้างในได้ ก็เลยถือน้ำออกมาดื่มข้างนอก กลายเป็นปัญหา ไก่หรือไข่เกิดก่อนกันไปเลย -_-"

เชื่อได้เลยว่า คนอย่างนายโชติศักดิ์มีอยู่เต็มบ้่านเต็มเมืองไปหมด เพียงแต่การกระทำแ่ย่ๆ บางอย่าง คนในสังคมทั้งหมดกลับเห็นเป็นเรื่องธรรมดาไปเท่านั้นเอง ...